Nieuwsbrief editie 2 : Vrijwilligerswerk in Azië

Wie aan Zuidoost Azië denkt, denkt aan tempels en stranden. Of aan lekker eten en vriendelijke mensen. Maar helaas is Zuidoost- Azië niet alleen maar mooi en relaxt. Het is ook een van de armste gebieden op aarde. Tijdens een reis door Zuidoost-Azië zul je onherroepelijk worden geconfronteerd met deze armoede. Veel reizigers kiezen er dan ook voor om tijdens hun reis een steentje bij te dragen aan de economische opbouw van de regio. Dit kan bijvoorbeeld door een tijdje vrijwilligerswerk te doen. In deze ZuidoostAzië.nl nieuwsbrief vertellen we je er alles over.

Het besluit om vrijwilligerswerk te gaan doen, is meestal makkelijk genomen. Maar daadwerkelijk je koffers pakken en vertrekken, blijkt vaak moeilijker. Waar ga je naartoe? Hoe lang? Hoe onderhoud je jezelf? En hoe zit dat met de taalbarrière?

Wie vrijwilligerswerk wil doen, kan via verschillende Nederlandse en internationale reisorganisaties een zogeheten ‘actieve vakantie’ boeken.  Reis je echter het liefst zelfstandig, dan zijn er ook genoeg projecten waar je op eigen houtje kunt aankloppen en een handje kunt helpen.

Een van de leuke dingen van vrijwilligerswerk is dat je automatisch in contact komt met een groep gemotiveerde mensen uit de omgeving. Als toerist vind je soms moeilijk aansluiting bij de lokale bevolking. De handen samen eens flink uit de mouwen steken, is echter hét recept voor het sluiten van vriendschap!

Hoe lang je vrijwilligerswerk doet, bepaal je zelf. In principe kun je zowel één dag meehelpen op een boerderij als twee jaar werken in een weeshuis. Gelukkig is vrijwilligerswerk goed te combineren met een rondreis of strandvakantie.
 

De meeste vrijwilligers in Azië werken in sociale projecten. Een sociaal project behelst meestal werk met kinderen, gehandicapten of ouderen. Reizigers die zich het liefst omringen met grote groepen kleintjes, kunnen een handje helpen bij de 15 May school in Ho Chi Minh City, Vietnam. Met de hulp van vrijwilligers en de Vietnamese overheid steunt deze school de allerarmste Vietnamese schoolkinderen. Vrijwilligers geven meestal Engelse les.

Een paar honderd kilometer naar het westen, in Sinahoukville, Cambodja, zorgen medewerkers van het Starfish Project voor medische zorg en onderdak voor de lokale bevolking. Ook bieden ze hulp aan zelfstandig ondernemers. Starfish Project mag dan geen specifiek vrijwilligersprogramma hebben, ga er vooral wel langs. Er is altijd wel wat te doen. En extra helpende handen worden zeer gewaardeerd.

Denk jij dat je echt alles weet over Zuidoost-Azië? Test je kennis dan nu en maakt kans op de ultieme Zuidoost-Azie reisbijbel: de Lonely planet!

Winnen is niet moeilijk, met een beetje achtergrondkennis of wat speurwerk op onze website zuidoostazie.nl is de vraag zeker geen hersenkraker! Ga naar onze website en doe mee!

Had jij als kind een schooltuintje? Hou je van dieren en ben je niet bang voor vieze handen? Dan kun je je lol op in Zuidoost-Azië. Want daar zijn helaas genoeg bedreigde natuurgebieden, dieren en planten om een heel leger vrijwilligers voor jaren aan het werk te zetten.

Reizigers met groene vingers kunnen hun handen uit de mouwen steken op de VangViang biologische boerderij in Vang Vieng, Laos. De beheerders van de boerderij leren boeren in de omgeving hun gewassen op biologische wijze te telen. Reizigers die in Vang Vieng verblijven, kunnen hier een tijdje helpen met het verbouwen van groente en fruit.

Liefhebbers van zeepaardjes kunnen terecht in Johor, Maleisië. De projectgroep Save Our Seehorses onderhoudt de zeegrasbedden in de Pulai rivierdelta, waar het gespikkelde zeepaardje leeft. Dit diertje wordt met uitsterven bedreigd. Zijn leefomgeving is verwoest door de commerciële zeevaart. Elke maand gaan onderzoekers en vrijwilligers naar het gebied. Daar onderzoeken ze de zeepaardjes en andere dieren in het gebied.

Als je zeepaardjes te klein vindt, moet je naar Thailand. Het Wildlife Fund Thailand beheert daar een opvangcentrum voor apen, olifanten en andere wilde dieren.  Je hebt geen werkervaring met dieren nodig om hier te mogen werken.

...Er een speciale vrijwilligersorganisatie is voor gepensioneerde experts? PUM Nederlandse seniorexperts zendt gepensioneerde experts uit naar onder meer Zuidoost-Azië. Zij gaan dan aan de slag bij bedrijven die geen geld hebben om een commercieel adviseur in dienst te nemen.

…2001 door de Verenigde Naties werd uitgeroepen tot jaar van de vrijwilliger?

Face This is een Nederlandse organisatie die een school in Indonesië steunt. Het schooltje Duduk Atas staat op het eiland Lombok. Toen de school werd opgericht, waren er slechts 36 leerlingen. Tegenwoordig volgen meer dan 200 kinderen uit de omgeving er les. Op de school werken twaalf leraren, allemaal op vrijwillige basis.

Desalniettemin kampt het schooltje met ernstig geldgebrek. Het gebouw is verouderd en lesmateriaal onvolledig. De initiatiefnemers van Face This bezochten de Duduk Atas school in de zomer van 2008. De tekeningen die de kinderen daar maakten hebben zij op T-shirts geprint. Face This hoopt met de verkoop van deze shirts genoeg geld bij elkaar te krijgen om Duduk Atas te helpen.

Loes vertrekt binnenkort voor onbepaalde tijd naar Zuidoost-Azië. Tijdens haar reis zal ze ons op de hoogte houden van al haar avonturen.

"Ik heb wel eens hallucinerende mensen aan de telefoon gehad, ja”, zegt de arts als ik zeg dat ik van veel mensen heb gehoord dat malariapillen rare bijwerkingen kunnen hebben. “Dus je kunt ze maar beter een maandje uitproberen voor we je ermee de jungle in sturen.” Ik slik even en knik dan dapper...

Lees hier de eerste column van Loes!

De Laotiaanse hoofdstad Vientiane is een leuke bestemming voor wie geïnteresseerd is in Franse architectuur, koffie drinken aan de oever van de Mekong en het bezoeken van tempels. Maar als je meer wilt zien, kun je hier ook een bijzondere tentoonstelling bezoeken. Het revalidatiecentrum COPE is speciaal opgezet voor slachtoffers van bommen en landmijnen. Tijdens de Vietnam-oorlog zijn de grensgebieden van Laos en Vietnam hevig gebombardeerd. Veel van deze bommen zijn destijds niet geëxplodeerd.
 
In Laos vallen nog steeds regelmatig gewonden doordat mijnen vandaag de dag alsnog ontploffen. En met een arm of een been minder ziet de toekomst van Laotianen er niet erg rooskleurig uit. COPE vangt de slachtoffers op. Door middel van een prothese en revalidatie worden hun kansen op de arbeidsmarkt hersteld.

Bij het revalidatiecentrum hoort een klein bezoekersgebouw. Natuurlijk is daar na de rondleiding de mogelijkheid te doneren. Ben je echter bijna door je reisbudget heen? Geen probleem. Neem dan een stapel foldertjes mee en deel deze uit aan alle reizigers die je onderweg tegenkomt. Daar zijn de medewerkers van COPE ook heel blij mee.